درکش سر زلف دلستانش
شاعر : عطار
| بشکن در درج درفشانش | | درکش سر زلف دلستانش | | تا جانت فرو شود به جانش | | جان را به لب آر و بوسهاي خواه | | بنشين به نظاره جاودانش | | جانت چو به جان او فروشد | | گر خواهي ديد بس عيانش | | از ديدهي او بدو نظر کن | | در آينهي همه جهانش | | زيرا که به چشم او توان ديد | | سرگشته نگر چو آسمانش | | زلفش که فتاده بر زمين است | | از يک يک موي هر زمانش | | آويخته صد هزار دل هست | | ره جوي به زلف دلستانش | | گر ميل تو را به سوي کفر است | | بنگر رخ همچو گلستانش | | ور رغبت توست سوي ايمان | | گم گرد نه اين طلب نه آنش | | ور کار ز کفر و دين برون است | | هم نام مجوي و هم نشانش | | هرگه که فريد اين چنين شد | |
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}